29/04/2018 Een huis van verderf

Vandaag krijgen we in de eerste 55km nog eens volledig vlak terrein en dat is al lang geleden. Het zouden wel eens de allerlaatste vlakke kilometers kunnen geweest zijn. In de laatste 7km krijgen we al enkele kleine heuveltjes en dat zijn allicht de eerste voortekenen dat we het Rifgebergte naderen. Onderweg ook geen ezels als transportmiddel maar paard en kar.

Het hotelletje waar we terecht kunnen in Souk El Arbaa noemt ‘Grand Hotel’ maar men had het beter ‘Mini Hotel’ genoemd want er zijn enkel een paar kamers op het gelijkvloers. Aan het hotel is ook een café waar er enkel bier en wijn wordt gedronken en daarachter is nog een zaaltje waar er stiekem kan gegokt worden op de paardenrennen. Naar Marokkaanse normen moet dit wel een huis van verderf zijn.

28/04/2018 Tijd voor een wasdag

Het is tijd om nog eens een wasdag in te lassen. Hopelijk blijft het lang genoeg droog, het heeft al geregend en er is blijkbaar  nog meer op komst. Gelukkig hebben we gisteren al een lading kunnen drogen op het dak.

Het is duidelijk merkbaar dat men hier in Sidi Kacem niet gewend is om veel toeristen te zien. We worden dan ook op een andere manier bekeken en aangesproken dan in de meer toeristische plaatsen zoals Fes, Meknes of Marrakesh. We voelen ons hier meer op ons gemak.

27/04/2018 Volubilis, een interessante archeologische site.

Vlakbij Moulay Idriss ligt Volubilis, ooit een stad aan de rand van het Romeinse rijk. Archeologen hebben hier mooi werk verricht om van deze site een interessante archeologische vondst te maken, vooral de mooie mozaïeken vloeren zijn ondanks dat ze aan alle weersomstandigheden zijn blootgesteld nog mooi bewaard gebleven.

Van Volubilis is het nog een korte etappe naar Sidi Kacem door een erg schilderachtig decor. De school is uit en we worden aangemoedigd door een horde studenten, hier zijn ze blijkbaar geen toeristen en dan ook nog op de fiets gewoon. Onze zoektocht naar een hotel verliep ook zeer vlot en in tegenstelling met gisteren toen we al onze bagage van onze fietsen moesten laden om ze door een steegje trappen af en dan trappen op naar het hotel moesten dragen evenals de fietsen, rijden we vandaag gewoon met alles erop en eraan onze hotelkamer binnen. We hebben dan ook een zeer ruime kamer met een mastodont badkamer.

26/04/2018 Moulay Idriss, ezelstad en bedevaartsoord

Moulay Idriss is een stadje dat gebouwd is op de steile flanken van de bergen. Het bestaat uit één straat en daarnaast allemaal kleine steegjes met trappen. Het enig bruikbare transportmiddel waarmee je overal kan geraken zijn ezels. Wij hebben helaas geen ezel en om ons hotelletje te bereiken zijn we dan ook verplicht om alles via de trappen tot daar te dragen.

Moulay Idriss is tevens een bedevaartsoord voor de arme Marokkanen die zich geen reis naar Mekka kunnen veroorloven.

Alle Marokkaanse wijnen komen uit Meknes, toch hebben we hier geen enkele wijnstok gezien. Van wat wordt die wijn gemaakt?

In de talrijke beenhouwerswinkeltjes wordt meestal enkel rundsvlees verkocht en slechts zelden schapenvlees, toch zien we hier maar weinig koeien rondlopen maar wel veel schapen en geiten. Waar komt al dat rundsvlees dan vandaan en wat gbeurt er met de schapen en geiten?

25/04/2018 Koningsstad Meknès valt wat tegen

Het ‘Mausoleum van Moulay Ismaïl’ is gesloten wegens verbouwingswerken, een aantal paleizen kan je sowieso al niet bezoeken, het ‘Hoi Moulay’ (oude graanschuur) is niet te bereiken omdat de omgeving is afgesloten vanwege een internationale landbouwbeurs, … m.a.w. er valt niet veel te bezoeken in Meknès. Het enige wat we kunnen doen is wat door de stad en de soeks wandelen. Uiteindelijk hebben we zoveel rondgewandeld dat we ons met een ‘petit taxi’ tot aan de carrefour laten brengen. De taxichauffeur maakt wel een omweg om een medepassagier in de taxi elders af te zetten maar de rit van zo’n 6km kost ons toch minder dan €2. Taxichauffeurs verdienen dan ook maar weinig. Op een goede dag verdient hij 300-400 DH en daar moet hij dan nog 200 DH van aftrekken voor de huur van de auto en de benzine.

Ik probeer altijd aan ATM’s van de BMCE bank geld af te halen omdat dat de enige zijn waar je een bedrag van 4000 DH (+/- €365) kan afhalen. Geld afnemen aan een ATM is in Marokko in principe geen probleem ware het niet dat de computersystemen het al wel eens laten afweten en dat is vandaag het geval voor alle automaten van de BMCE bank. Ik ben dus genoodzaakt om naar een andere bank te gaan waar je maximaal een bedrag van slechts 2000 DH (+/- €183) per transactie kan afhalen.

24/04/2018 Van de ene koningsstad naar de andere

Rabat, Marrakesh, fes en Meknes worden wel eens de vier koningssteden genoemd. Vandaag fietsen we naar Meknes, de laatste in de rij die we nog moeten bezoeken. Fes en Meknes bestaan beiden uit een nieuwe en oude stad, ook hier hebben we gekozen voor het oude deel. Gisteren hebben we noodgedwongen moeten kiezen voor een duurder hotel, een kamer met eigen badkamer, alhoewel dat relatief is, we betaalden 500dirham of 46 euro inclusief ontbijt. Vandaag  zitten we in een goedkoop hotelletje (200dirham zonder ontbijt) en zoals dat al vaker het geval is schilfert ook hier de verf overal van de muren. Het gemeenschappelijk sanitair daarentegen is proper ook al heeft het zijn beste tijd gehad. Ons raam geeft uit op een binnen-tuintje met enkele bloeiende appelsienbomen waarvan de bloesems een heerlijke geur verspreiden.

De weersvoorspellingen geven voor vandaag onweer en regen. We hebben geluk, het begint pas te onweren wanneer we ons geïnstalleerd hebben in ons hotelletje.

Schilferende hotelmuren

23/04/2018 Zelfs mijn GPS raakt het noorden kwijt

Je moet een medina op twee verschillende tijdstippen bezoeken, ’s avonds wanneer het er zeer druk is en ’s ochtends wanneer het er nog rustig is en alle leven stilaan op gang komt. We hebben in Marokko al verschillende medina’s bezocht maar deze van Fes, die op de lijst staat van UNESCO werelderfgoed, maakt toch wel het meeste indruk op ons. Je kan hier makkelijk verloren lopen in het eindeloos labyrint van kleine steegjes. Zelfs mijn GPS raakt af en toe letterlijk het noorden kwijt. De medina van Fes doet ons terugdenken aan de oude binnenstad van Jeruzalem.  Langs alle kanten wil men ons naar de leerlooierijen leiden maar voor ons hoeft het niet meer. We hebben er al enkele gezien en de stank die er hangt is alles behalve aangenaam.