donderdag 15 maart 2018

14/03/2018 Korte rit tot Agadir

Het wordt vandaag een wat korter ritje tot Agadir waar we een rustdag willen inlassen. Bovendien wordt er voor morgen namiddag nog wat regen voorspeld.
Hotel Tiznine is een ideale verblijfplaats en na enkele dagen zonder hebben we nog eens een prima internetverbinding en kunnen we onze blog nog eens bijwerken.
Na 3 dagen op plat water en muntthee smaakt een frisse pint bier en een glaasje wijn ook heerlijk. De Carrefours in de grote steden hebben een aparte afdeling “Cave d’alcool’ waar je bier, wijn en sterke drank kan kopen aan Europese prijzen.



woensdag 14 maart 2018

13/03/2018 Een loodzware start

Vannacht zat er een verstekeling in onze tent, een kat die zich installeerde op MJ haar fleecetrui die op een stoeltje lag.
De eerste 4km moeten we al meteen zwaar aan de bak want het gaat omhoog aan 10 tot 12% wat teveel van het goede. Op een gegeven moment zien we de Spanjaard over de weg zigzaggen, hij komt niet sneller vooruit dan MJ die te voet naar boven stapt.
Een tiental km verder volgt er nog een lange klim met daarna een welverdiende afdaling.
Voor het overige gaat het op en neer langs de kust. We rijden dan ook op de N1 een belangrijke verbindingsweg van noord naar zuid, volgens meerderen levensgevaarlijk, volgens ons valt het nog wel mee en toch wel nog vrij rustig.
De twee vorige dagen zaten we op een plaats met voornamelijk jonge surfers, vandaag oudere mobilhome eigenaars. Zeer gedienstig, om onze tentharingen in te slaan zoeken we altijd een steen, nu stonden ze direct daar met een hamer. Het gaat ook hun verstand te buiten dat we met zo een volgeladen fiets door Marokko willen fietsen.

De Spanjaard die niet sneller vooruit fietst als MJ

Daar beneden vertrokken we 4 km geleden


12/03/2018 Mooi maar we krijgen het niet gratis


Vanochtend werden we wakker doordat ons tentje danig door elkaar werd geschud vanwege de wind. Wanneer we anderhalf uur later op de fiets zitten is er van de wind nog weinig te voelen. Het wordt een mooie etappe maar we moeten toch wel geregeld bergop rijden bij momenten tot een hoogte van 500 meter.
Als we op het middaguur weer ergens naar boven fietsen staan er heel wat kinderen langs de weg. Ze roepen stylo of doen teken dat ze iets willen om te eten, waarschijnlijk snoep, geen van beiden hebben we bij ons. De meisjes zwaaien dan maar braafjes, de jongens zijn nogal opdringerig. Ze vinden het leuk een tijdje met ons mee te lopen, eentje trekt ons Belgenvlagje van MJ haar fiets, een andere geeft het haar gewoon terug.
Op 27km van het einde krijgt MJ last van krampen. Eerder dan Imsouane is er geen camping of hotel, MJ zal dan op haar tanden moeten bijten.
In Imsouane waait er weer een stevige wind. Het kost ons heel wat moeite om onze tent opgezet te krijgen. Normaal volstaan 4 tentharingen maar het worden er deze keer enkele meer.
Voor het eerst komen we een andere trekker teken, een Spanjaard op weg naar Senegal.






11/03/2018 Een zalig gevoel

Alleen al het idee dat we vandaag nog eens kunnen fietsen, ons tentje kunnen opzetten, een waslijntje spannen en voor ons tentje ons eigen potje kunnen koken geeft ons al een zalig voorgevoel.
Het probleem met MJ haar fiets dat ze moeizaam kon draaien en dat het kraakte hebben we vlotjes kunnen verhelpen door wat olie in de stuurkolom te spuiten.
Het is maar een korte etappe tot Sidi Kaouiki maar er is wel een stuk van zo’n 6 kilometer tussen over onverharde weg met heel veel dikke keien, zeer lastig voor ons om te fietsen maar nog meer een beproeving voor onze tuigen.
Sidi Kaouki is een klein plaatsje aan de kust met amper een paar restaurantjes en hotelletjes waar veel draait rond het surfen.
Er is ook een prima camping, zelfs naar Europese normen.
Wanneer we ’s avonds in ons tentje kruipen voelen we toch dat we onze schouders beter hadden ingesmeerd tegen de zon.


Onderweg op de verschrikkelijke onverharde weg vol keien

Het strand van Imsouane

Imsouane

zondag 11 maart 2018

10/03/2018 Essaouira, een toeristische trekpleister

Dat Essaouira een toeristische trekpleister is was ons gisterenavond al opgevallen. Het is de eerste stad waar we zo veel toeristen zien. De meesten zijn ouderen die met hun grote mobilhomes door het land trekken maar ook veel jonge rugzaktoeristen. Essaouira is dan ook een zeer aantrekkelijk stadje vooral het pittoreske haventje is fotogeniek. Het is dan ook niet te verwonderen dat het al vaak als decor heeft gediend in verschillende films. De medina is opgenomen in de lijst van Unesco erfgoed. Plaatsen die veel toeristen aantrekken zijn meestal ook veel duurder, voor een muntthee betaal je hier dubbel zoveel als elders. Het voordeel is wel dat er ook grote magazijnen zijn waar zowat alles te koop is.
Voorlopig hebben we nog geen enkele dag zonder regen gehad, morgenvoormiddag kan het ook nog regenen maar daarna zou het beteren. We hopen dat we vanaf morgen kunnen kamperen. De meeste hotels die we bezochten lagen in de prijsklasse van 100 tot 250dh (ongeveer 10 tot 25 euro) enkel in Tanger 400dh en Essaouira 350dh, deze laatsten waren dan ook een pak beter.

Essaouira, de haven

Op het strand van Essaouira

Paardentaxi

Essaouira, de medina

zaterdag 10 maart 2018

09/03/2018 Het fris groene Marokko


De autocars van CTM op de langeafstandslijnen zijn vrij nieuw en comfortabel. Dat kan je zeker niet zeggen van de vehikels van stadsbussen die in Casablanca rondrijden. Het is niet te geloven dat zo iets nog kan/mag rondrijden. Zelfs een schroothandelaar zou er nog maar weinig geld voor geven. De organisatie bij de CTM busmaatschappij is prima en alles verloopt zeer stipt, en toch is het vrij goedkoop. Voor een rit van 8 uur (400km) betalen we voor twee personen 280 DH + 80 DH voor 57kg bagage en twee fietsen. Omgerekend is dat in totaal minder dan €36. De bagage en fietsen geef je af bij de bagageafhandeling en zij zorgen dat die in en uit de bus komt.
Deze rit laat ons rustig genieten van het frisgroene landschap met zijn ontelbare schaapherders en hun kudde. Hier en daar lopen er ook koeien, paarden en ezels. De paarden en ezels worden hier nog veelvuldig ingezet als lastdieren. De woningen op het platte land kun je hier moeilijk omschrijven als huizen, meer als hutten. Je ziet dat de mensen hier erg armzalig wonen, overal kom je dan ook bedelaars tegen.
 Wanneer we in Essaouira richting oude stad rijden op zoek naar een hotel wordt het al donker. Plots zegt MJ dat ze problemen heeft met haar fiets bij het draaien, er hapert iets en er kraakt ook iets in de stuurinrichting. Omdat het donker is kunnen we er vandaag niet naar kijken, dat wordt iets voor morgen. Van de receptionist weet ik wel al waar ik in geval van nood een fietshersteller kan vinden in de medina (zoals al de winkeltjes hier in een super klein kotje).

De moderne autocar van CTM

Het fris groene Marokko


donderdag 8 maart 2018

08/03/2018 Bezoek Casablanca

Net zoals op andere plaatsen stelt het ‘Office de Tourisme’ hier niet veel voor. Het is een totaal verouderd gebouw en het enige dat de vrouw aan de balie ons kan bieden is een evenementenfoldertje uit 2014. Toch hebben we er voor vandaag een rondleiding door de stad geboekt met een gids. Onze gids is een oude man die amper nog schuifelend kan stappen. Samen met een taxichauffeur rijd hij met ons door de stad. Veel meer dan de uitleg die we al gelezen hadden in de Trotter reisgids heeft hij niet te vertellen en hij valt vaak in herhaling. Bij de monumenten mogen wij uitstappen en krijgen we wat tijd om ze te bezoeken, de gids blijft in de wagen zitten, maar goed ook, hij heeft weinig te vertellen en een schildpad komt nog sneller vooruit. We dachten in een dagje een en ander te weten te komen over Casablanca, het was enkel een dure grap.
Bij Casablanca denken wij meteen aan de filmklassieker met Humphrey Bogard en Ingrid Bergman. De dag van vandaag is het met meer dan 4 miljoen inwoners de grootste stad van Marokko en tevens de locomotief van de ontwikkeling van de Marokkaanse economie.
In de namiddag gaan we in het CTM-busstation onze tickets kopen want morgen willen we verder met de bus tot Essaouira.
Het ziet er naar uit dat we onze regenjassen een eindje dieper mogen wegstoppen in onze fietstassen.
Ongewild gaan we Marokko vergelijken met Turkije. Het zijn beiden moslimlanden, er zijn gelijkenissen maar ook grote verschillen maar misschien nog wat voorbarig om al tot een beoordeling te komen. Toch moeten we toegeven dat we (voorlopig) in Turkije een beter gevoel hadden dan hier in Marokko.

Moderne trams in Casablanca

Justitiepaleis

De Grote Moskee Hassan II

De Grote Moskee Hassan II

Marokkanse gaffity