07/04/2018 De wind gooit roet (of zand) in het eten

Geen tochtje in de woestijn voor ons vandaag, de wind zorgt voor een heuse zandstorm.

In de voormiddag rijden we met Luc naar Mahmid, hij voor inkopen te doen, wij om tickets te kopen voor de bus naar Ouarzazate volgende dinsdag. We profiteren er dan ook maar van om wat rond te slenteren in Mahmid en in de vroege namiddag te voet terug naar Ouled Driss te stappen, een tochtje van 7km. Goed te doen omdat we de wind in de rug hebben, anders zouden we door al dat zand onze ogen niet kunnen open houden.

Na een klein middagdutje stappen we hier nog eens naar het dorp om iets te drinken. De cafébaas stelt voor om ons rond te leiden in de kasbah en kennis te maken met de manier waarop hij en zijn familie leven. Het doet ons toch wel even nadenken over onze manier van leven.

Wachtende vrouwen aan de medische post in Mhemid

Veel wind en zand

Keuken in de Kasbah die nu nog gebruikt wordt

06/04/2018 Overnachten bij een Vlaming

Tijdens ons gesprek gisterenavond met Helmut, de Oostenrijkse trekker, vertelde hij ons dat hij in december in Ouled Driss overnacht had bij Luc, een Vlaming die hier een hotel met camping uitbaat maar tevens aan fietsers via warmshowers gratis onderdak aanbiedt. Toen ik dat hoorde heb ik Luc meteen opgezocht op het internet en hem een berichtje gestuurd waarop ik al snel het antwoord terugkreeg ‘Van harte welkom hier’.

Het is nog 91km tot Ouled Driss, op zich geen al te moeilijke rit maar in de namiddag zorgt de wind voor wat tegenwind vooral dan in de twee klimmetjes die er zijn en vooral in de laatste 15km waar de weg al langs de rand van de woestijn loopt en we bij momenten een beetje gezandstraald worden.

Onderweg naar Ouled Driss

Onderweg naar Ouled Driss

'Carrefour des Nomades', Luc's hotel/camping

Ons optrekje voor de volgende dagen

05/04/2018 Eindelijk een oplossing voor mijn notebook

De twee vorige dagen waren behoorlijk zwaar en tot Mhamid is het nog eens 96km en daarom besluiten we vandaag een rustdag in te lassen in Zagora. Het geeft ons ook de mogelijkheid om een kleine was te doen en ook hier de stad eens te verkennen.

De temperatuur loopt vandaag op tot 32°C. Op het middaguur staat ons tentje in de volle zon, binnenin is het een echte bakoven. Gelukkig heeft deze camping heel wat schaduwrijke plaatsen waar we rustig ons potje kunnen koken, overwegend groenten, het vlees dat hier overal langs de weg gewoon aan haken hangt vertrouwen we toch niet al te goed.

Ik heb al geruime tijd problemen met de voeding van mij notebook. Soms laad de batterij op en soms weer niet. Gisteren kwamen er enkele vlammetjes uit de adapter en ik vrees dan ook dat hij de geest heeft gegeven. Gelukkig is er in de stad een degelijke computerwinkel waar ik me voor minder dan €17 een andere adapter kan aanschaffen. Ik ben blij dat dit aanslepend probleem nu hopelijk van de baan is want zonder notebook zou het verder plannen toch wat moeilijker worden.

Op de camping komen we nog eens een andere trekker op de fiets tegen, een Oostenrijker. Hij was van december tot februari al in Marokko, keerde dan even terug naar Oostenrijk en is nu teruggekeerd om nog eens een maand rond te zwerven. Hij is maar wat blij wanneer we hem kunnen uitleggen waar hij een fris biertje kan krijgen. Hij springt meteen op zijn fiets om er naartoe te rijden en zit nu te genieten van heel wat pintjes alvorens morgen de woestijn in te trekken met zijn mountainbike.

Moskee in Zagora

04/04/2018 Door de vallei van de Draa

Om 9u kunnen we aansluiten bij een Duitse groep en kunnen we de Kasbah dan toch nog bezoeken. De gids spreeks enkel gebroken Engels en de reisleidster van de Duitse groep vertaalt alles nog eens naar het Duits wat maakt dat het bezoek toch wat uitloopt.

Wanneer we in het centrum van Agdz stoppen aan een bakkerij spreekt een Marokkaan ons aan. Hij vraagt of ik voor hem een brief wil schrijven naar een vriend van hem in Europa. We vertrouwen het niet helemaal maar gaan dan toch in op zijn verzoek maar blijven wel op onze qui-vive.

Het is al 11u30 wanneer we beginnen voor een toch van 99km. In grote lijnen loopt het traject naar beneden maar dan wel met ups en downs en dat maakt dat we aan het eind van de dan amper 150m lager eindigen maar onderweg toch nog 411 hoogtemeters moeten maakten.

Vanaf Agdz blijven we de Draa rivier volgen. De Draa ontspringt in het Atlasgebergte, zoekt moeizaam zijn weg tussen de rotsen om in zuiden voorbij Mhamid in het woestijnzand te verdwijnen om 750km verderop in de Atlantische Oceaan uit te monden. Het maakt van deze ‘spookrivier’ de langste waterloop van Marokko.

Het is al 18u wanneer we op de camping aankomen.

Bezoek Kazbah in Agdz

Dit is pas een fietsostrade

03/04/2018 Richting Sahara

Voor een zoveelste keer gaan we nog eens afwijken van onze oorspronkelijke planning. In plaats van meteen oostwaarts te gaan willen we eerst nog een ommetje maken zuidwaarts richting de Sahara. Vanuit Ouarzazate loopt er een weg van 250km via Zagora naar Mhamid waar hij letterliijk doodloopt in het zand van de Sahara.

We gaan proberen om in drie dagen tot de poort van de Sahara te fietsen. De eerste etappe gaat tot Agdz. We starten op een hoogte van 1200m, in de eerste 45km moeten we naar een hoogte van 1700m en dan volgt er een afdaling van 23km to Agdz op een hoogte van 900m.

Het is weer eens rit met machtige vergezichten. De afdaling moet wel erg gevaarlijk zijn voor automobilisten. We zien onderweg twee auto’s die elkaar in een bocht geramd hebben. Op verschillende plaatsen is aan de vernielde vangrails te zien dat er al meerde auto’s of vrachtwagens in de ravijn zijn beland.

In Agdz gaan we nog een keer kamperen. We kunnen ons tentje opzetten op een stukje gras onder de palmbomen. Vanaf de camping zouden we de kasbah kunnen bezoeken met een gids maar deze laatste komt helaas niet opdagen.

Onderweg naar Agdz

Onderweg naar Agdz

Onderweg naar Agdz

Een oude kazbah in Agdz

Kamperen onder de palmbomen

02/04/2018 Terug naar Ouarzazate

Vandaag keren we met een bus van CTM terug naar Ouarzazate. Toen we hier vrijdag toekwamen met de bus en een taxi namen naar het centrum moesten we (na afdingen) 60 DH betalen. Nu wil een taxichauffeur dezelfde rit in omgekeerde richting doen voor slechts 20 DH, dit is omdat we zeggen dat we geen taxi nodig hebben en de bus willen nemen naar het busstation, hij is dus vragende partij.
Bij ons vertrek in Marrakesh is het zwaarbewolkt en in de klim naar de top van Tizi-n-Tichka is het aanvankelijk regenachtig en hangt er een zware mist maar hogerop in de bergen klaart het dan plots toch weer op.

In Ouarzazate keren we uiteraard terug naar hetzelfde hotel waar we enkele dagen geleden onze fietsen en een groot deel van onze bagage mochten achterlaten.

Tegen de avond installeren we ons op het dakterras van het hotel met een zakje bruschette chips, geitenkaas en een fles rode wijn en genieten van het leven dat op gang komt op het grote plein en ondergaande zon.

Het grote plein voor ons hotel  in Ouarzazate

31/03/2018 -01/04/2018 Marrakesh: you like it or you hate it

Zoals in vele toeristische steden in Europa heeft men hier in Marrakesh ook een hop on/hop off citybustour. Zo’n bus is wel erg handig om gedurende twee dagen een beeld te krijgen van een stad en de geschiedenis ervan.

Het mag in Marokko dan nog wel toeristisch laagseizoen zijn, toch kan je hier op sommige plaatsen over de koppen lopen. Dat geld zeker voor het Jemaa-El-Fna plein. Alles wordt hier gedaan om de toeristen te behagen. Het heeft wel iets,  het is eens een andere kant van Marokko dat je hier te zien krijgt. You like it or you hate it. Het autentieke Marokko leren we elders op de fiets wel kennen. Als afwisseling is Marrakesh wel aardig meegenomen.

Koutoubia Moskee

Waterdrager

Het moderne Marrakesh