07/03/2018 Dan toch maar vandaag naar Casablanca fietsen

We hebben gisterenavond de weersvoorspellingen voor vandaag en morgen nog eens extra bekeken. De kans op regen is quasi gelijk maar vandaag zou de wind wat minder ongunstig zijn. We besluiten dan toch maar om vandaag al naar Casablanca te fietsen. Het feit dat we er echt naar snakken om nog eens te kunnen fietsen speelt ook mee.

Het wordt al bij al een vlotte etappe.

Net zoals op vele andere plaatsen wordt ook in Marokko de kust aan recordtempo volgebouwd. Veel ruwbouw, weinig afgewerkte projecten. Al die nieuwbouw moet ook verkocht geraken, er staan dan ook veel grote reclameborden langs de weg. De prijzen variëren van €50.000 tot €150.000.

Vergeleken met Rabat is Casablanca groter, rumoeriger en het verkeer verloopt chaotisch. We mogen nog van geluk spreken dat we ons hotel al bereikt hadden voor de avondspits begon.

06/03/2018 Een wereld van verschil

We hebben de klok rond geslapen. Het regent weer volop, we trekken onze regenbroek en regenvest aan en trekken naar de Medina en de Kasbah. Niet zo prettig met al die nattigheid, we worden het stillaan wel beu. Maar kijk, in de namiddag stopt het dan toch nog met regenen en schijnt de zon zelfs. We trekken opnieuw naar de Kasbah, een wereld van verschil vergeleken met de voormiddag toen alles zo somber leek en ze nu  dan toch tot haar recht komt in de zon.

Vanaf overmorgen is er beterschap in het weer en daarom beslissen we om ook morgen nog in Rabat te blijven.

Kasbah

Zich op zee vanaf de Kasbah

Een van de toegangspoorten tot de Medina

Kasbah

05/03/2018 In geen 15 jaar meegemaakt

Op de camping maken we kennis met een Duits koppel dat al 15 jaar op vakantie komt in Marokko. Nog nooit hebben ze zulk slecht weer hier gehad. Voor vandaag voorspellen ze regen met windkracht 6, voor ons pal op kop. Onder deze omstandigheden zouden we 89km moeten afleggen om zeker te zijn van een slaapplaats, dat zien we echt niet zitten.

We gaan dan ook op zoek naar een taxi, niet zo evident met onze grote fietsen. Uiteindelijk is dat dan toch gelukt en laten we ons maar meteen tot Rabat voeren de hoofdstad van Marokko. Voor een rit van zo’n 120km betalen we 700 DH (€70), waarschijnlijk goed doorgerekend maar wij zijn al blij dat we geholpen zijn.

Als we hier aankomen is het droog maar we zijn nog niet goed en wel buiten of de regen valt weer met bakken uit de hemel. 

Straatje in de Medina

Patio van ons hotel

04/03/2018 Een eerste kennismaking met het leven op het platteland

In de vroege ochtend worden we gewekt door een venster dat ergens constant keihard dichtklapt. Buiten horen we de regen maar plenzen en de wind loeien. Het beloofd weer een onaangename dag te worden. Maar, wanneer we omstreeks 8u buiten onze fietsen klaarmaken is het weer aan het omslaan, de zon komt piepen en het zal zelfs een aangename zonnige dag worden. Er is wel nog veel wind maar niets vergeleken met het stormweer van eergisteren.

We maken voor het eerst kennis met het Marokkaanse platteland. De tocht voert ons langs velden vol plastiek tunnels waaronder aardbeien gekweekt worden. Het is nu al volop oogsttijd en zo dik  als hier vind je ze thuis nergens.

We kunnen nog eens op een camping terecht. Ons tentje opzetten doen we voorlopig nog niet maar we gaan veiligheidshalve voor een bungalow, er is nog een week regen voorspelt. We gaan nog eens zelf koken, al is het maar om eens wat afwisseling te hebben in ons menu.

Aan onze bungalow is ook nog een aardig terras en tuintje waar we dankzij de zon en wind eindelijk nog eens wat kleren kunnen laten drogen.

03/03/2018 Toch nog een beetje genieten

Om half acht zitten we al op de fiets en om 11 uur rijden we Larache binnen onze eindhalte voor vandaag. Blijkbaar heeft de stormwind van gisteren beslist om het vandaag wat rustiger aan te doen. Ook de regenbuien nemen even een rustpauze, althans tot de middag. Onderweg kunnen we eindelijk eens genieten van enkele mooie vergezichten. Het blijft droog tot we ingecheckt zijn in ons pensionnetje maar van zodra we terug buitenkomen is het aan het regenen en dat voor de rest van de dag.

Tegen 17u vinden we dat we al genoeg door de regen in de stad hebben gekuierd. We trekken on terug op ons kamertje, halen de laptop, de reisgids en de kaart boven en bekijken ons verdere traject nog eens grondig en zoeken naar mogelijke alternatieven om zeker de mooiste stukken van Marokko te kunnen fietsen.

Larache

Pension Amal

02/03/2018 Een helse tocht

Hotels hebben hier geen verwarming. Het is niet koud, maar de kamers zijn wel kil en vochtig waardoor je absoluut niets kan  drogen, wat nat is blijft even nat, zelfs nog na anderhalve dag.

Een streepje zon krijgen we vandaag niet te zien, het blijft zwaarbewolkt met regenvlagen en stormwind. Bij momenten halen we op vlakke wegen in een klein verzet met veel moeite amper 6km/u en dan moeten we met onze fiets nog in zo’n recht mogelijke lijn zien te fietsen en er voor zorgen dat we niet naar het midden van de weg worden geblazen. We moeten 7 uur lang zwoegen om 50km af te leggen. De vermoeidheid kruipt niet in de benen maar wel in de armen.

Langs de kust loopt er een spoorlijn van noord naar zuid. In Assilah gaan we in het treinstation informeren of we met onze fietsen op de trein kunnen. Het antwoord is jammer genoeg negatief.

Voor de overnachting kiezen we voor een goedkoop hotelletje. Ons kamertje is 2x3,5m groot. Wanneer ik vraag waar we onze fietsen kunnen plaatsen wijst de receptionist naar onze cel. Gelukkig heeft hij nog een alternatief. Zijn buurman heeft een binnenkoer met een afdak waar we onze fietsen mogen stallen voor 10 Dirham (€1).

Fietsen langs de Atlantische kust in Marokko, het had iets moois kunnen geweest zijn.

Pension Sahara

01/03/2018 Ronddwalen in de Medina van Tanger

Vandaag staat een bezoek aan Tanger op ons programma. We passeren eerst nog eens langs l’office de tourisme, ook al stellen die hier in Marokko niet veel voor.

Het eerste wat we willen bezoeken is de Kasbah, een voormalige vesting boven de medina, nu een museum waar je kennismaakt met de geschiedenis van Tanger. Je weg vinden in het labyrint van steegjes is alles behalve evident en omdat de steegjes zo smal zijn werkt een GPS hier niet zoals het moet en mijn eigen oriënteringsvermogen is ook ontoereikend. Het ‘Gezantschap van de Verenigde Staten’, het oudste gezelschap van de VN in het buitenland en functioneel tot 1956 en daarna tot 1962 een consulaat en een school voor Arabisch taalonderricht  voor Amerikaanse diplomaten, vinden we verdwalend in de Medina eerder per toeval.

In een ticketoffice gaan we ook al eens informeren i.v.m. een mogelijke ferry van Tanger naar Motril vlakbij Malaga in Spanje voor onze terugvlucht. Aangezien er niet zoveel boten varen zouden we deze tickets al op voorhand moeten boeken en de mogelijke afvaart komt ons ook niet goed uit. Goed dat we dat nu al weten en deze piste kunnen uitsluiten.

Net zoals eergisteren in Tétouan hebben we vandaag 13km al wandelend afgelegd.

Lokale donderdagmarkt

Steegje in de medina

Binnenplein in de Kasbah

Groentemarkt in de medina

Alles wordt verwerkt